Leyndardómar skýrslumálastofnunar

Hóruhús (brothel) er staður þar sem vændiskonurnar deila tekjum sínum með yfirmönnum staðarins – oft 50/50. Maddamann, eða eigandi staðarins sér um að redda kúnnum. Þær ganga úr skugga um að kúnninn sé ekki lögga í dulargervi og fleira í þeim dúr. Kúninn getur svo valið úr flokki vændiskvenna á staðnum. Vændiskonurnar starfa í mesta lagi í 5 ár á hverjum stað, því menn sem sækja hóruhús vilja hafa fjölbreytni í rekkjunautavali.

Það er öruggara fyrir vændiskonur að starfa á hóruhúsi. Þær eiga líka í nánari samskiptum við aðrar konur, og eignast jafnvel góðar vinlkonur – en það er sjaldgæft hjá götuhórum. Á móti kemur að hórur á hóruhúsi ráða ekki sínum vinnutíma sjálfar, og þær fá ekki allt kaupið til sín. Þær vændiskonur sem starfa sem „fylgdarkonur“ eða escorts fá hæstu launin eða þjórféð, en þær fara í hús eða á hótel þar sem kúninn bíður þeirra. Það getur hins vegar verið hættulegur leikur að leika, þær eru mjög berskjaldaðar á þessum slóðum og þær geta jafnvel verið drepnar.

p.s. Hefur einhver séð hina frægu mynd Leyndardóma skýrslumálastofnunar? Ekki ég, fyrir mér er hún enn mikill leyndardómur með skemmtilegt nafn

Auglýsingar

4 thoughts on “Leyndardómar skýrslumálastofnunar

  1. Það er aldeilis greining á hórustéttinni hjá þér Biggi minn! Ef vændi yrði lögleitt gætu vændiskonurnar, tja og menn, krafist launalegs réttar síns í hóruhúsinu. Þær stjórnuðu bissnesnum og maddaman væri bara aðstoðarkona, bara eins og ritari á læknastofu:)

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Breyta )

Tengist við %s